Kalwaria Wejherowska

Kaplica Domu Piłata jest jedną z ciekawszych pod względem architektonicznym budowli. Zbudowana została na planie krzyża greckiego o bardzo rozczłonkowanej bryle. W środku powojenne obrazy przedstawiają Piłata umywającego ręce oraz sceny Męki Pańskiej. Idąc najpierw prosto, później przecinką leśną w dół, a następnie stromo pod górę, znajdziesz Kaplicę Pałac Heroda z 1645 r., ozdobioną rzędami półkolistych nisz i obrazem ukazującym Jezusa przed tronem Heroda. Po powrocie do Kaplicy Domu Piłata obejrzyj stojącą obok neogotycką Kaplicę Podjęcia Krzyża z 1866 r., wzniesioną z czerwonej cegły, ozdobioną ostrołukowymi blendami, ceglanym fryzem, rzędami nisz, przyporami i schodkowym szczytem. Kaplica ochrania wzniesiony jeszcze w XVII w. baldachim z piaskowca. W środku znajdują się rzeźby przedstawiające Chrystusa sięgającego po krzyż w otoczeniu żołnierzy. Schodząc schodami, po prawej stronie zobaczysz Kaplicę I Upadku – najstarszą w Kalwarii, ufundowaną przez księdza Judyckiego, którą w latach 80. XIX w. przykryto ryglową konstrukcją. W środku pod baldachimem wyrzeźbiony jest upadający pod krzyżem Chrystus. Niedaleko stoi też jedna z najładniejszych -Kaplica Spotkania z Matką z połowy XVII w. Wzniesiona w kształcie rotundy posiada regularnie rozstawione półkoliste nisze, geometryzujące ozdoby na pilastrach, wokół okien i na fryzie. W środku znajduje się nawiązujący do nazwy kaplicy obraz wykonany na blasze. Potem aleją wysadzaną dorodnymi bukami trzeba iść w górę. Z lewej strony mieści się Kaplica Cyrenejczyka z 1648 r., która w XIX w. została nakryta budowlą o konstrukcji ryglowej. Wewnątrz jest figura Chrystusa wspomaganego przez Cyrenejczyka. Na szczycie po prawej stronie stoi Kaplica św. Weroniki z 1654 r. w formie podobna do poprzedniej, także obudowana konstrukcją ryglową, w środku mieszcząca statuę św. Weroniki. Po zejściu schodami idź prosto w kierunku Kaplicy Brama Łez (II Upadku) z połowy XVII w., nawiązującej do zachodniej bramy w Jerozolimie, przez którą prowadzono skazanych na Golgotę. Po lewej stronie, w przeszklonej wnęce znajduje się obraz pokazujący II upadek, a na ścianach kaplicy są wgłębienia symbolizujące łzy. Po dotarciu na górę, schodzi się dół, dalej polną drogą na skos w prawo. Po prawej stronie zobaczysz niewielką Kaplicę Płaczących Niewiast z 1657 r.( a w niej obraz o tej tematyce. Potem trzeba przeciąć szosę prowadzącą do Strzepca i schodami iść na wzgórze zwane Golgotą. Kaplica III Upadku zbudowana w połowie XVII w. obecnie zawiera rzeźby wykonane w latach 60. Nie opodal niewielka Kaplica Obnażenia z połowy XVII w., w jej wnętrzu znajduje się malowidło ścienne. Nieco dalej stoi Kaplica Przybicia do Krzyża z połowy XVII w., w której wnętrzu na ścianie przedstawiono scenę Ukrzyżowania. Na szczycie wzgórza ujrzysz największą z kaplic, zwaną Kościołem Trzech Krzyży z 1654 r., a w jej wnętrzu rzeźby przedstawiające ukrzyżowanego Chrystusa i dwóch łotrów, w tle malowidło ścienne ukazujące podniesienie krzyża. Poniżej Kaplica Matki Boskiej Bolesnej z 1665 r. – wnęka z Pietą, obudowaną w XIX w. konstrukcją ryglową. Idąc schodami w dół, trafisz do ostatniej Kaplicy Grobu Chrystusa pochodzącej z początku II poł. XVII w. Ta jedyna na Pomorzu barokowa budowla z kamienia ciosanego została wykonana w Krakowie i Wisłą przewieziona do Gdańska, skąd przyjechała do Wejherowa. Kaplicę wieńczy latarnia z kopulastym hełmem, w środku znajduje się rzeźba przedstawiająca Chrystusa leżącego na kamiennej ławce.

Poza terenem Kalwarii, na skrzyżowaniu ulic 12 Marca i Wysokiej znajdziesz jeszcze jedną kaplicę – Bramę Nowej Jerozolimy z początku XVIII w., przez którą przechodzili pielgrzymi przybywający z Gdańska.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *